Numery kierunkowe do głównych miast: Berlin – 30, Hamburg – 40, Kolonia – 221, Monachium - 89
Urzędy pocztowe (Postämte) czynne są od poniedziałku do piątku w godzinach: 8–18, a w soboty do 12. Pewien zakres usług poza tymi godzinami świadczą urzędy na dworcach głównych w dużych miastach lub mieszczące się nieopodal.
Wszystkie sklepy muszą być zamykane o 20 w dni robocze, a w soboty o 16. Jednak wiele placówek trzyma się obowiązujących do niedawna godzin (odpowiednio 18.30 i 14). Sklepy są zamknięte przez całą niedzielę, z wyjątkiem piekarni, które mogą być czynne między 11.00 a 15.00. Farmaceuci przedłużają okres pracy tylko wtedy, gdy poszczególne apteki są otwarte na zmianę. Inne wyjątki to sklepy przy stacjach benzynowych, na dworcach lub w ich pobliżu, które mogą być otwarte do późna i w weekendy. Mają one jednak służyć tylko podróżnym, a więc można być poproszonym o pokazanie biletu.
We wschodnich Niemczech przepisy te nie są bezwzględnie egzekwowane – by wspomóc rozwój powstających inicjatyw gospodarczych – jednakże tylko w niewielu sklepach przedłuża się godziny otwarcia.
Wynajęcie mieszkania kosztuje ok. 6-11 € miesięcznie za m2. Najtańszy obiad zjesz za 4-8 €. A oto kilka przykładowych cen artykułów spożywczych:
chleb – 2-3 €/kgPodstawą komunikacji miejskiej w Niemczech są tramwaje. Sieć tramwajowa w większych miastach jest dobrze rozwinięta (odcinki nad- i podziemne). W Berlinie, Monachium, Hamburgu i Norymberdze kursuje także metro. Uzupełnieniem tych środków transportu publicznego są autobusy. Bilety można nabywać w automatach lub u kierowcy. Publiczna komunikacja miejska w Niemczech nie należy jednak do najtańszych, a za przejazd bez biletu grozi kara w wysokości 30€.
Alternatywą mogą być taksówki, co jest najbardziej opłacalne w przypadku kilku podróżujących osób. Można je „złapać” na ulicy lub wziąć z postoju. Wolne taksówki mają podświetlony znak „TAXI” na dachu. Jeszcze innym sposobem poruszania się po mieście, może być rower. W Niemczech nie można bowiem narzekać na brak tras rowerowych.
Po Niemczech najwygodniej jest się poruszać kolejami, bo sieć kolejowa jest bardzo dobrze rozwinięta, a pociągi punktualne. Ich uzupełnieniem, podobnie jak w przypadku komunikacji miejskiej, są autobusy (ich rozkłady jazdy są dostosowane do rozkładów pociągów).
Po Niemczech można jeździć samochodem na podstawie polskiego lub międzynarodowego prawa jazdy przez rok. Po tym czasie należy uzyskać niemieckie prawo jazdy. Konieczne jest również posiadanie międzynarodowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej (Zielona Karta).
Jazda samochodem po Niemczech należy do bardo przyjemnych, ze względu na bardzo dobrej jakości drogi i wysoką kulturę jazdy. Jeśli zaś chodzi o przepisy drogowe, to pasy bezpieczeństwa obowiązują kierowcę i wszystkich pasażerów, a dzieci poniżej 12 lat muszą siedzieć na tylnym siedzeniu. Rozmowa przez telefon komórkowy podczas jazdy bez zestawu głośnomówiącego (lub słuchawkowego) jest zabroniona. Obowiązują następujące ograniczenia prędkości: w terenie zabudowanym 50 km/h, poza nim 100 km/h. Na autostradach nie ma ograniczeń prędkości (poza oznakowanymi odcinkami). Dopuszczalny poziom alkoholu we krwi kierującego pojazdem wynosi 0,5 promila. Jednak już od 0,3 promila obowiązują kary, w przypadku gdy kierowca nie zachowuje należytej ostrożności lub jego zachowanie na drodze mogłoby doprowadzić do wypadku.
W centrach Berlina, Kolonii i Hanoweru 01.01.2008 r. wprowadzono tzw. zielone strefy ekologiczne (Umweltzone). Wjazd do takiej strefy możliwy jest tylko z odpowiednią plakietką (koszt: 5 €). Plakietki wydają Biura Rejestracji Pojazdów Samochodowych (Kfz-Zulassungsstelle) Krajowego Urzędu Spraw Obywatelskich i Porządkowych (LABO), jednostki prowadzące badania kontrolne emisji spalin oraz ok. 800 autoryzowanych warsztatów samochodowych. Właściciele samochodów wyprodukowanych przed 1996 r. takiej plakietki jednak nie otrzymają, a co za tym idzie, nie mogą wjechać do centrum. Za wjazd do strefy niedozwolonej grozi mandat w wysokości 40 €. Więcej informacji (w języku polskim) można znaleźć tutaj.