Pracy można poszukiwać na różne sposoby. Można zacząć od przejrzenia ofert niemieckich pracodawców dostępnych w polskich urzędach pracy lub na stronie internetowej niemieckiego urzędu pracy. Inną możliwością jest skorzystanie z agencji pośrednictwa pracy, przeglądanie ofert w prasie. Zawsze można także zamieścić własne ogłoszenie w prasie, Internecie, czy na tablicy ogłoszeń.

Polacy pracujący na stałe w Niemczech podlegają obowiązkowi ubezpieczenia w ramach niemieckiego ubezpieczenia społecznego. Pracownicy sezonowi (zatrudnieni na co najwyżej 2 miesiące lub 50 dni roboczych w ciągu roku) nie podlegają natomiast obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, poza ubezpieczeniem od nieszczęśliwych wypadków.
Umowa o pracę nie musi być od razu zawarta w formie pisemnej. Jednak pracodawca musi przedstawić pisemnie pracownikowi szczegóły zatrudnienia w ciągu pierwszego miesiąca wykonywania pracy przez pracownika. Umowa w formie pisemnej powinna zawierać:

Niemcy nie mają ustalonej tzw. pensji minimalnej. Jednak średnie wynagrodzenie w Niemczech należy do najwyższych w Europie (ok. 6 razy większe niż w Polsce).
Tydzień pracy w Niemczech wynosi średnio 39 godzin. Za nadgodziny obowiązują dodatki: 25, 50, 75% stawki podstawowej. Czas pracy może zostać wydłużony nawet do 50 godzin tygodniowo, ale nie może on przekroczyć 8 godzin dziennie w rozliczeniu sześciomiesięcznym.
Układy zbiorowe zazwyczaj określają wymiar urlopu wypoczynkowego na poziomie 30 dni roboczych. Jeżeli natomiast przedsiębiorstwo, w którym pracuje pracownik nie podlega układom zbiorowym pracownik uprawniony jest do 24 dni płatnego urlopu w ciągu roku. Jeśli dla pracownika sobota jest dniem pracującym, urlop wypoczynkowy wydłużony zostaje do 28 dni.
W przypadku urlopu chorobowego, pracodawca wypłaca „chorobowe” w wysokości 100% pensji przez pierwsze 6 tygodni choroby pracownika (pod warunkiem, że pracownik był zatrudniony nieprzerwanie przez co najmniej 4 tygodnie). Jeśli pracownik choruje przez więcej niż 3 dni, 4-ego dnia nieobecności w pracy ma obowiązek przedstawić zaświadczenie lekarskie, które określa jego stan zdrowia oraz przewidywany okres nieobecności w pracy. Jeśli pracownik choruje dłużej niż 6 tygodni, „chorobowe” w wysokości 70% pensji wypłacane jest przez instytucję ubezpieczeniową.
Pracownikowi przysługuje także urlop okolicznościowy, w przypadku ślubu, śmierci krewnego lub przeprowadzki.

Biorąc pod uwagę, że ograniczenia dla Polaków chcących podjąć pracę w Niemczech będą obowiązywać do 2011 roku, dobrym rozwiązaniem jest praca na zasadzie samozatrudnienia, której ograniczenia nie dotyczą. Taka działalność jest legalna i ma się wtedy prawo do pomocy krajowej i rządowej. Nie ma ograniczeń co do rodzaju działalności. Może to być np. działalność usługowa, rzemieślnicza, przemysłowa, handlowa lub działalność w zakresie wolnych zawodów.
Własną działalność musimy zarejestrować w urzędzie porządkowym w dziale przemysłowym (urzędzie przemysłowym). Potrzebujemy do tego następujących dokumentów:
Jeżeli planujemy założyć oddział polskiej firmy w Niemczech, potrzebne będzie również potwierdzenie (wpis do rejestru w Polsce w oficjalnie uwierzytelnionej formie obok niemieckiego tłumaczenia, ewentualnie dalsze informacje), że za granicą istnieje przedsiębiorstwo, które według niemieckich przepisów prawnych mogłoby zostać wpisane do rejestru handlowego. Koszt rejestracji własnej działalności to ok. 25 euro.